پایان نامه بررسی عملیات زمین‌شناسی ایران پایان نامه بررسی عملیات زمین‌شناسی ایران

دسته : علوم پایه

فرمت فایل : doc

حجم فایل : 5762 KB

تعداد صفحات : 150

بازدیدها : 267

برچسبها : دانلود پایان نامه پژوهش پروژه

مبلغ : 7000 تومان

خرید این فایل

پایان نامه بررسی عملیات زمین‌شناسی ایران

پایان نامه بررسی عملیات زمین‌شناسی ایران در 150 صفحه ورد قابل ویرایش

پایان نامه بررسی عملیات زمین‌شناسی ایران در 150 صفحه ورد قابل ویرایش  

مطالب


عنوان                                                                                                                     صفحه

گزارش مربوط به زمین شناسی منطقه اشتهارد.................................................. 1-22

گزارش مربوط به زمین شناسی مناطق لرستان................................................... 23-44

گزارش مربوط به زمین شناسی منطقه اراك........................................................ 45-64

گزارش مربوط به زمین شناسی منطقه قم............................................................ 65-95

گزارش مربوط به زمین شناسی منطقه سمنان- گرمسار- ایوانكی- سرخه ...... 96-137

 

گزارش مربوط به زمین شناسی منطقه اشتهارد ESHTEHARD

        ·موقعیت جغرافیایی و راه های ارتباطی

منطقه مورد بررسی در محدوده میان  تا  طول شرقی و  تا  عرض شمالی جای دارد.

ارتفاعات منطقه: بلندترین بخش منطقه بلندایی برابر با 2125 متر و پست ترین بخش آن ارتفاعی نزدیك به 1131 متر دارد. بزرگترین مناطق مسكونی شهری منطقه عبارتند از: بوئین زهرا و اشتهارد.

راه های ارتباطی اصلی منطقه عبارتند از: جاده آسفالته مرد آباد به قزوین كه از شهرهای اشتهارد و بوئین زهرا می گذرد، جاده آسفالته بوئین زهرا به ساوه و جاده خاكی هجیب به زرین ده

        ·زمین ریخت شناسی (ژئومورفولوژی)

عوامل كنترل كننده زمین ریخت شناسی در منطقه را می توان عامل ساختاری، لیتولوژیكی، دگرسانی و آب و هوایی برشمرد. سنگهای آتشفشانی ائوسن ارتفاعات منطقه را پدید آورده است. نواحی گسله عمده در مرز جدا كننده برجستگی ها و مناطق پست، جای دارند. فزون بر آن بیشتر طاقدیس ها ارتفاعات منطقه را پدید آورده اند، شرایط آب و هوایی نیز سبب كنترل زمین شناسی شده است به گونه ای كه گرانیت ها بر اثر هوازی گودیهایی را در منطقه پدید آورده است. در این میان گفتنی است كه دگرسانیهای گرانیت ها در این راستا دست اندر كار بوده است. سنگ نهشته های نئوژن نیز به دلیل سست بودن واحدهای سنگی آن فرسایش پذیرند و مناطق پست و كم ارتفاعی را پدید آورده اند.

        ·چینه شناسی

در منطقه مورد بررسی، سازندهای كهن تر از ائوسن دیده نمی شود.

        § ائوسن

الف) ائوسن میانی: ائوسن میانی در منطقه با توف های سبز رنگ كه گاهی متمایل به آبی است مشخص می شود، این توف ها ستبرایی نزدیك به چند متر دارند، در میان توف ها ایگینمبریت های قرمز رنگ با تركیب داسیتی و گدازه های داسیتی قرمز رنگ دیده می‌شود به همین سان به گونه ای میان لایه ای چند لایه آهكی ناپیوسته و عدسی شكل سیاه و كرم رنگ در میان توف ها دیده می‌شود- این واحد در بردارنده فسیل استراكود و بقایایی از نومولیت است كه در اثر تبلور دوباره ساختمان داخلی آنها از میان رفته است و از این رو سن آنها به درستی قابل تشخیص نیست. توف های سبز در افق های بالاتر نخست به توف های جوش خورده سبز تا خاكستری و سپس به توف های ریولیتی كرم رنگ تبدیل می شوند. با توجه به رخساره توف ها (هیالوكلاستیك) و وجود لایه های آهكی محیط پیدایش توف های از دیدگاه رخساره سنگی می توان این سری را با واحدهای E5 – E4 – E3 در منطقه قم –آران مقایسه كرد كه امامی در سال 1981 برای منطقه یاد شده معرفی كرده است.

ائوسن میانی در منطقه به 5 واحد سنگی تفكیك شده است كه عبارتند از:

 واحدی است كه دربرگیرنده ائوسن میانی به گونه ای عام و فراگیر، این نام گذاری در آن بخش هایی از ائوسن میانی انجام شده است كه امكان تفكیك واحد وجود نداشته است در برخی بخش های ائوسن میانی دربرگیرنده واحد گدازه ای و ایگنیمبریت های قرمز رنگ است. در این نقاط ماگمای داسیتی توف های سبز را به سان سیل و دایك بریده و یا در پیكر روانه های آتش فشانی بر روی لایه های توف جریان یافته است، چندین افق از این گدازه ها و سنگهای ایگنیمبریتی در منطقه دیده می شوند كه میان آنها لایه های توفی نیز به چشم می خورد در این میان دایكها و سیلتها تنها و تنها در توف ها جایگزین شده اند و ائوسن بالایی را نمی برند. توفهای ائوسن میانی از دیدگاه تركیب با سنگهای یاد شده همسانی دارند و گمان می رود تناوبی از تكاپوهای گدازه ای و انفجاری در روند زمانی ائوسن میانی انجام گرفته باشد و ماگما با تركیب داسیتی حوضه رسوبی ائوسن میانی را تغذیه كرده باشد دایكها و سیلتهای یاد شده در واقع نماینده سنگهای نیمه آتشفشانی (Subvolcanic) ائوسن میانی اند. قرون به آن تركیب شیمیایی توف ها (داسیتی) و هم ارز تركیب سنگهای ماگمایی یاد شده است و نشان از آن دارد كه خاستگاهی یگانه دارنده قائده این واحد مشخص نیست. در روی این واحد ایگینمبریت و گدازه تیره رنگ جای می‌گیرد. سنگهای این واحد دربرگیرنده توف های سبز است كه بخش بزرگی از سنگهای این واحد را پدید می آورد، ایگینمبریت و گدازه داسیتی قرمز رنگ‌اند.

 واحدی دربرگیرنده لایه های توفی رنگ با تركیب ریولیتی است این توف ها در بالای توف های سبز و زیر واحد  جای می‌گیرد. از این رو توف های یاد شده بخشهای بالایی ائوسن میانی را پدید می آورند. البته گسترش سطحی این توف ها در همه جا یكسان نیست و در جاهایی توف های سبز به گونه ای مستقیم در زیر واحد  جای می‌گیرند. این توف ها گاه دچار پدیده كائولینی شدن شده اند. از دیدگاه پتروگرافی كرم رنگ و دانه ریز هستند و تا اندازه ای دچار دگرسانی كائولینی شده اند. بافت نخستین سنگ ولكانو كلاستیك است كه اجزای شیشه پس از پیدایش متبلور شده اند، قطعات بلورین در آنها دیده نمی شود.

 

این واحد دربرگیرنده یك لایه بازالت سیاه رنگ است. گسترش سطحی این لایه بسیار اندك و كم گستره است و در میان توف های كرم رنگ جای گرفته است.

 

شامل لایه های آهكی ناپیوسته عدسی شكل به رنگ كرم و سیاه است. این واحد در بین توف های كرم رنگ مشاهده می‌گردد. در یكی از پلاكهای تهیه شده از این واحد یك قطعه مشكوك به فسیل نومولیت كه ساختمان داخلی آن از بین رفته بود و یك استراكود مشاهده گردیده است.

 

 

این واحد شامل گدازه های داسیتی قرمز رنگ و ایگنیمبریت های داسیتی قرمز رنگ است. رنگ این واحد قرمز روشن است و در بین توف های سبز به صورت افق هایی دیده می‌شود. همچنین به صورت دایك و سیلهایی نیز دیده می‌شود كه تغذیه كننده این افق های گدازه ای ایگنیمبریتی بوده است.

ب) مجموعه ائوسن بالایی

مجموعه سنگهای ائوسن بالایی با رنگ تیره شان به آسانی از سری سبز ائوسن میانی قابل تشخیص است این مجموعه كه به گونه ای همشیب بر روی سری سبز ائوسن میانی جای می گیرد، دربرگیرندة گدازه های آندزیتی و لاتیتی با بافتی بیشتر پورفیریك و گاهی مگاپورفیریك است كه در بخشهایی به گونه ای متناوب با لاپیلی توف قرار می گیرند. به طور تقریب در همه افتها ، پهنه ها و لایه های ایگنیمبریتی را می توان دید. گدازه و گنبدهای ریولیتی گسترشی كمتر دارند. برخلاف سری سبز میانی كه نشان از ولكانیسم زیردریایی دارد مجموعه ائوسن بالایی نشان دهنده ولكانیسم قاره ای تا دریایی كم ژرفا (ساحلی) است.

ائوسن بالایی در منطقه به 3 بخش تقسیم می‌شود: 1- بخش پایینی 2- بخش میانی 3- بخش بالایی.

1- بخش پایینی ائوسن بالایی: دربرگیرنده تناوبی از لایه های گدازه ای و ایگنیمبریت با توف و لاپیلی توف است، این بخش در حقیقت نمایاگر مرحله گذر از فوران انفجاری و محیط دریایی به مرحلة فوران آرام گدازه ای و محیط قاره ای تا ساحلی است كه در آن لایه های گدازه ای و ایگنیمبریت افقهای پایینی آن دارای تركیب به گونه ای كلی اسیدی است. گاهی سنگهایی با تركیب میانه نیز در میان آنها دیده می‌شود. این بخش به 6 واحد تفكیك شده است كه از پایین به بالا چنین اند:

 

 

گزارش مربوط به زمین شناسی منطقه كهك

جغرافیا و ریخت شناسی

كهك در جنوب شهرستان قم، بین طولهای شرق َ30 :ْ50 و َ00 :ْ51 و عرضهای شمالی َ00 :ْ34 و َ30 :ْ34 قرار دارد.

مرتفع‌ترین نقطه آن قله كوه ولیجا با بلندای 3330 متر است و پست‌ترین نقطه در بستر رودخانه قمرود (جنوب روستای خلج آباد) با ارتفاع 1110 متر (از سطح دریا) قرار دارد.

آب و هوا در بخشهای هموار و پست شمالی نیمه بیابانی است.

جاده اصلی قم- اصفهان از غرب منطقه‌ می‌گذرد كه از آن می‌توان برای دسترسی به بخشهای غربی و جنوبی منطقه استفاده نمود، هم چنین راههای اصلی قم- نیزار، قم- كهك (از جاده كاشان منشعب می‌شود) و كهك- وشنوه دستیابی به بخشهای مركزی و شرقی منطقه را امكان‌پذیر می‌سازد.

چینه شناسی

كهك بهش كوچكی از پهنه ایران مركزی است و در زیر پهنه آتشفشانی ارومیه- دختر قرار دارد، واحدهای سنگی منطقه شامل ردیفی از سنگهای پرمین تاترشیری است. واحدهای سنگی منطقه از قدیم به جدید به شرح زیر است:


1-   پرمین

كهن‌ترین سنگهای منطقه متعلق به پرمین است كه تنها در گوشه جنوب غربی گسترش محدود دارد و همبری آن با سنگهای جوانتر به صورت گسله است. این واحد شامل سنگ آهك دو لومیتی و سنگ‌های بلورین ضخیم لایه تا توده‌ای به رنگ خاكستری است و بسیار كم فسیل است. این واحد را می‌توان معادل سازند جمال دانست.

2-   تریاس

در جنوب روستای نینه بر روی سنگهای كربناته پرمین، برونزدی از دولومیتهای بلورین دیده می‌شود كه به صورت ضخیم لایه و با رنگ خاكستری روشن مشخص می‌باشد. همبری این واحد با سنگهای جوانتر اساساً گسله است. این واحد بسیار كم فسیل است و فقط بر اساس موقعیت چیزایی و رخساره سنگی می‌توان آنرا همانند بخشی از سازند شتری مربوط به زمان تریاس دانست.

3-   ژوراسیك

این واحد شامل شیلهای ماسه‌ای و یا سیلتی همراه با میان لایه های ماسه سنگی به رنگ سبز تیره یا خاكستری تیره است در جنوب روستای نینه مرز پایینی واحد شیلی با دولومیتهای تریاس گسله است تا آنجا كه در این محل حتی رسوبات قاعده‌ایی ژوراسیك برونزد ندارد. مرز بالایی آن با یك نا پیوستگی زاویه‌دار در زیر ته نشستهای كرتاسه قرار دارد، بطور تقریبی این واحد 1500 تا 2000 متر ضخامت دارد از نظر موقعیت چینه‌ای و رخساره سنگی این واحد را می‌توان هم ارز سازند شمشك دانست.

4-   كرتاسه

واحد KC 

این واحد با رنگ قرمز شامل تناوبی از كنگلومرا، ماسه سنگهای درشت دانه و ماسه سنگهای كوارتزیتی است، كه در جنوب غربی منطقه (شمال روستای نینه) برونزد دارد. ناپیوستگی زاویه‌دار بر روی ته نشستهای ژوراسیك میانی قرار می‌گیرد.

واحد K1 

واحد كربناته كرتاسه در جنوب غربی منطقه بصورت هم شیب بر روی كنگلومرای قاعده‌ایی كرتاسه قرار می‌گیرد، در شرق روستای روانج بصورت گسله و یا همراه با كنگلومرای قاعده‌ایی بر روی واحد شیلی ژوراسیك دیده می‌شود این واحد ابتدا با لایه‌هایی از سنگ آهك مارنی اوربیتولین‌دار، به رنگ كرم با لایه‌بندی نازك تا میانه آغاز و به طرف بالا بتدریج به لایه‌هایی از سنگ آهك و سنگ آهك دولومیتی اوربیتولین دار با رنگ خاكستری تیره بصورت ضخیم لایه تا توده‌ایی تبدیل می‌شود.

5-   ائوسن

در اواخر كرتاسه و آغاز ترشیری جنبشهای زمین ساختی جدید سبب چین‌خوردگی، بالاآمدگی و تشكیل برجستگیهای تازه میگردد، فرسایش شدید پیامد این حركات منجر به تشكیل ته نشستهای آواری قاعده ترشیری شده كه بصورت دگرشیب بر روی برونزدهای كهن‌تر قرار دارند. كهن‌ترین رسوبهای ترشیری در منطقه متعلق به ائوسن آغازی است وهیچگونه اثری از ته نشستهای پالئوسن وجود ندارد طی زمان ائوسن ردیفی از ته نشستها با خاستگاه رسوبی و آتشفشانی بجا گذاشته میشود كه ضخامت آنها به بیش از 4000 متر میرسد بطور كلی توالی واحدهای سنگی ائوسن شامل سه مجموعه با ویژگیهای قاره‌ای- كرانه ای است كه توسط دو مجموعه سبز رنگ متعلق به رخساره كاملاً دریایی از یكدیگر جدا شده‌اند.

6-   اولیگوسن

در اواخر ائوسن و اوایل اولیگوسن جنبشهای زمین ساختی سبب چین ‌خوردگی و خروج از آب و پدیدار شدن یك محیط قاره‌ایی (وبطور محلی كولایی) میگردد، سپس فرسایش شدید ارتفاعات سبب تشكیل ته نشستهای آواری سازند قرمز زیرین شده است.

7-   اولیگوسن- میوسن

در زمان اولیگوسن پایانی دریا برای آخرین بار پیشروی كرده و بخش وسیعی از منطقه را می‌پوشاند. این دریا كم عمق بوده و ته نشستهای آن را آهك و مارن تشكیل میداده است كه تحت نام سازند قم مورد مطالعه قرار گرفته است.


8-   میوسن

واحد MV1

این واحد از سنگهای آتشفشانی با تركیب میانه تا بازیك تشكیل شده است كه بصورت عدسی در بخشهای میانی- بالایی سازند قم برونزد دارد در شمال شرقی روستای صرم با یك برش آتشفشانی قرمز رنگ آغاز شده و سپس بر روی آن گدازه‌های آندزیت- بازالتی با رنگ‌ خاكستری تیره قرار می‌گیرد، بر اساس مطالعه فسیلهای موجود در لایه‌های آهكی بالای افق آتشفشانی زمان اوایل آغازی به این فعالیت ماگمایی نسبت داده شده است. واحد MV1  در منطقه یاد شده نزدیك به 300 متر ضخامت دارد.

واحد M tv

شامل تناوبی از سنگهای آذر آواری با میان لایه‌هایی از گدازه‌های حدواسط تا بازیك است كه بصورت هم شیب بر روی لایه‌های آهكی سازند قم قرار دارد (فعالیت آتشفشانی پس از میوسن آغازی). در شمال روستای راونج واحد Mtv بصورت هم شیب توسط رسوبهای آواری سازند قرمز بالایی پوشیده می‌شود. ضخامت واحد Mtv حدود 1000 متر است.

خرید و دانلود آنی فایل

به اشتراک بگذارید

مطالب مشابه :

پایان نامه بررسی وضعیت صنوبر كاری های انجام شده در استان ابهر

پایان نامه بررسی نقش نیتریک اکساید در تحمل به مرفین در موشهای صحرایی تخمدان برداری شده

پایان نامه بررسی عوامل موثر در اجرای سیستم نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه (PM)و ارائه الگوی مناسب شرکت آب و فاضلاب

پایان نامه پهنه بندی آلودگی فلزات سنگین روی و کادمیوم در حوضه دریاچه

آیا سوال یا مشکلی دارید؟

از طریق این فرم با ما در تماس باشید

پیام سیستم

ورود همکاران

رمز عبور را فراموش کرده ام