محدودیتهای اصل آزادی پخش مستقیم برنامه های ماهواره ای در اسناد حقوق بشر

محدودیتهای اصل آزادی پخش مستقیم برنامه های ماهواره ای در اسناد حقوق بشر
رشته تحصیلی : علوم اجتماعی

فرمت فایل : doc

تعداد صفحات : 113

حجم فایل (به کیلوبایت) : 67

فرمت دانلود : رار/ زیپ

مبلغ : 7000 تومان

خرید و دانلود

مقدمه:

امروزه مقبولیت یك كشور به رعایت اصول و آزادیهای حقو بشر بستگی دارد و كانون اصلی توجه افكار بین المللی است. اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق های بین المللی آن حدود و آزادیهای مدنی، سیاسی اجتماعی و فرهنگی بشر را تعیین می كند و «اندیشه حمایت از حقوق بشر همواره در طول تاریخ بعنوان عاملی برای مبارزه علیه ظلم و بی عدالتی و تلاش برای تامین حداقل حقوقی برای افراد جامعه مورد توجه بوده و در آثار فلاسفه و اندیشمندان بر آن تاكید شده است». (ارفای و دیگران، 1372: 13)

تجربیات تلخ جامعه بشری و تجارب دو جنگ جهانی و نقض شدید و هولناك حقوق انسانها بشر را بر آن داشته تا با تدوین حقوق اساسی و حیاتی بشر از مسایل پیش آمده برای بشر جلوگیری نماید.

مدخل

عصر حاضر به درستی به عنوان عصر ارتباطات لقب گرفته است. عصری كه جهان مدرن را در مقیاسی بیش از پیش جهانی به هم نزدیك كرده و فضایی را بوجود آورده است كه به قول مك لوهان، دهكدة جهانی نامیده می شود. پیامها از فواصل دور به آسانی ارسال می شود، آنچنانكه افراد به اطلاعات و ارتباطی كه از منابع دور سرچشمه می گیرند، دسترسی دارند. ارتباطات نه تنهاد نقش اساسی در توسعه و پیشرفت هر جامعه ای ایفا می كند بلكه در جهان كنونی ایفاگر نقش مهمی در ارتباطات بین كشورها و حتی ملتهای مختلف جهان است.

رسانه ها آن چنان با تار و پود جوامع مختلف عجین شده اند، و چنان نقش در شكل دهی افكار عمومی و فرهنگ سازی بر عهده گرفته اند كه می توان آنها را با نقش سیستم عصبی در بدن انسان مقایسه كرد. ماهواره یكی از وسایل ارتباطی است كه پس از اختران، به رسعت مراحل تكمیل و تكامل خویش را پشت سر گذارده و امروزه به عنوان یكی از ابزارهای منحصر به فرد در انتقال تصاویر و پیامهای رادیویی و تلوزیونی در جهان ارتباطات مطرح شده است.

ارتباطات و سیر تحول آن

ارتباطات یكی از قدیمی ترین فعالیت های بشری است و بشر به مدد ارتباط با همنوع خود توانسته است اولین اجتماعات بشر را پایه گذاری نماید. ارتباط را شامل تمامی فرآیندهایی می دانند كه در آن ارفاد همدیگر را تحت تأثیر قرار می دهند. ارتباطات از دیگاه تئودورسون، انتقال اطلاعات، اندیشه ها، نگرشها یا عواطف از یك شاخص یا گروه به گروه دیگری كه عمدتاً از طریق نهدها صورت می گیرد. (ویندال و دیگران، 1376: 18)

هر ارتباطی دارای عناصری است كه به طور كلی به شش قسمت تقسیم می شود. فرستنده، گیرنده، پیام، كانال، تاثیر و معنایی كه از آن درك می شود. فرستنده عنصر اولیه در فراگرد ارتباطات است و گاه به آن منبع گفته می شود. گیرنده، طرف مقابل هر كنش ارتباطی است و اساساً به آن مخاطب (audience) گفته می شود.

پیام (Message0 چیزی است كه مخاطب و ارتباط گر در آن اشتراك دارند و در آن سهیمند. معنی در ارتباطات از ابهام اساسی برخوردار است و از دیدگاه بعضی از اندیشمندان، معنی در پیام نهفته نیست بلكه در انسانها نهفته است و چیزهای شخصی هستند و بین فرد تا فرد متضادند

ارتباطات ماهواره ای

توسعه فن اوریهای جدید كه جهانی شدن ارتباطات را رقم زده است و ماهواره ها نیز جزئی از آن هستند، حاصل تحول سه عنصر بهم پیوسته در اواخر قرن بیستم وبده است. یكی از این سه، بكارگیری سیستمهای كابل پیشرفته، پیچیده و گسترده است كه ظرفیت بسیار بیشتری را برای ارسال الكترونیكی فراهم می آورد. تحول دوم، استفاده فزاینده از ماهواره بخ منظور ارتباط از مسافتهای دور و اغلب در همایند با سیستم های كابل زمینه پایه است. و تحول سوم، استفاده فزاینده از روشهای دیجیتالی در پردازش، انباشت و بازیافت اطلاعات است. دیجیتالی كردن همراه با توسعه فن آوریهای اطلاعاتی و ارتباطی را بوجود آورده است. تمامی این سیر تحول فن آورانه به شویه های بنیادین در جهانی كردن ارتباطات سهیم بوده است.

حق حفظ حریم شخصی و محدودیتهای دریافت اطلاعات

حفظ حریم شخصی (Privacy) از جمله دیگر مواردی است كه در محدودیتهای رسانه ای ماهواره ای بایستی بدان توجه داشت. رسانه های ماهواره ای خلوت خانه های ما را پر كرده و امروز حریم شخصی برای زندگی نمیا توان قایل شد. این رسانه ها تار و پود نمادین زندگی اجتماعی ما را تشكیل می دهند «آلن وستین (A.Westin) در مطالعة جامعی تحت عنوان «حریم شخصی و آزادی (Arivacy and Freedom) از این حق به عنوان تمایل بخ انزوا، خلوت و گمنامی یاد كرده ایت. در واقع افراد این حق را دارند كه از تعرض دیگران در مسایدل خصوصی و محرمانه خود مصون باشند. البته فرهنگهای مختلف در مورد اینكه چه چیزی را باید خصوصی (Privacy) تلقی كرد لزوماً توافق كامل ندارند اما به هر حال اكثر فر هنگها، محدودیتهای خاصی از زندگی افراد  را خصوصی محسوب می كنند.